Cmentarz powstał na przełomie XVIII/XIX w.
Według źródeł w 1834r. cmentarz znajdował się wśród pól i łąk, przy zachowanej do dziś przydrożnej figurze z herbem Wożuczyńskich. Otoczony był rowem. Grzebano na nim tylko zmarłych obrządku łacińskiego.
W połowie XIX w. cmentarz znajdował się w bardzo złym stanie. Niestety, całości naprawy do r.1862 nie dokonano. Świadczy o tym kosztorys prac z 30 sierpnia 1862r., w którym czytamy: "cmentarz grzebalny dotąd nieoparkowany, należy stosownie do istniejących przepisów parkanem otoczyć".
Od XIX w. cmentarz ten był wielokrotnie powiększany na południe i zachód. W 1872r. wystawiono na nim kosztem Michała Wawreckiego drewnianą kaplicę, która przetrwała do lat 60.XX w.